Disa shokë më kanë dërguar foto të vajzës së vogël që çdo ditën kërkon lëmoshë afër Allaxha xhamisë…
Edhe sot ishte aty… Dridhej nga era e fortë dhe i ftohti, e ishte e ulur në beton.
Emrin e ka Ajnur dhe nuk ka më shumë se 10 vjet.
Më tha se është e detyruar çdo ditë të vijë nga Hani i Elezit sepse e ka vëllanë të sëmurë dhe duhet të paguajë për ilaçe…
E pyeta si ka ardh deri në Shkup…?
Fillimisht më tha se e ka sjellë daja e më pas tha se baba, por shihej se frikësohet të flasë.
E pash anash një person që po na shikonte fshehurazi, e thirra dhe e e pyeta a është me vajzën… Më tha se e ka bijë dhe se e ka pyetur mësuesen që ta lirojnë nga shkolla për të ardhur në Shkup për shkak se djalin e ka të sëmurë dhe i blen ilaçe çdo muaj nga 50 euro.
Shuma për të cilën e detyron vajzën të qëndrojë me orë të tëra rrugëve dhe storje e tij nuk ishin bindëse dhe u mundova të siguroj informacion shtesë nga Komuna “Hanit i Elezit”.
Komuna dhe banorët e asaj zone i kanë blerë shtëpi dhe lopë që të ketë qumësht për fëmijët, e vazhdimisht i kanë ndihmuar çdo muaj me ushqim.
Lopën e ka shitur, e edhe pse është në gjendje të punojë, nuk lyp punë.
Detajet e tjera nuk dua t’i shpalosë se kanë të bëjnë me privatësinë e tij… Por, O AFRIM pyete vetën a është fer kjo që po ia bën Ajnurit.